مناقب محی الدین – امام زین العابدین(خازن کنوز الغیب) ، اثبات وجود ابدال از لسان معصومین

فهرست مطالب ( دسترسی سریع )

صوت جلسه

متن جلسه

بسم الله الرحمن الرحیم h2

برادران و خواهران، این نوروز که طبیعت عالم در آن زنده می‌شود، در حقیقت همان تجلی ولایت مولایمان امیرالمؤمنین است؛ یعنی ظهور و بروز ولایت ایشان به نحو کامل تحقق پیدا می‌کند. گویا حقیقت عالم همین است. اکنون که در این دعای مبارک به این فراز رسیده‌ایم، پس از آنکه می‌فرماید: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الأبدالِ و الأوتادِ و السُّیّاحِ و العُبّادِ و المُخلِصینَ و الزُّهّادِ، و أهلِ الجِدِّ و الاجتهادِ» ـ که خداوند ان‌شاءالله همه ما را جزء این ذوات مقدسه قرار دهد ـ صلوات بر محمد و آل محمد.h2

سپس می‌فرماید: «و اخصُصْ محمداً و أهلَ بَیته بأفضلِ صَلَواتِکَ». یعنی محمد و اهل‌بیت او را به برترین صلواتت اختصاص بده. اکنون ببینید مسئله چیست. مسئله این است که صلواتی که به پیامبر و اهل‌بیت برسد، در تمام عوالم هستی ظهور و بروز پیدا می‌کند؛ در همه عوالم هستی اثر می‌گذارد. به همین دلیل است که صلوات بر پیامبر یقیناً مستجاب است و ردّی در آن وجود ندارد. ازاین‌رو گفته‌اند همیشه دعای خود را میان دو صلوات قرار دهید؛ زیرا خدای تبارک و تعالی حیا می‌کند که دو صلوات شما را مستجاب کند و آن دعای میانشان را مستجاب نکند. صلوات قطعاً مستجاب می‌شود و دعای میانِ آن نیز به برکت صلواتِ محمد و آل‌محمد پذیرفته می‌شود.

اینکه اهل‌بیت به «افضل صلوات» اختصاص داده می‌شوند، یعنی چه؟ یعنی بالاترین صلوات، و بالاترین صلوات یعنی زنده کردن تمام عالم به‌وسیله فرج امام زمان؛ یعنی در همه عالم دعوت همه انبیا، اولیا، اوصیا، ابدال، سیاح، نجبا و کرام ظهور و بروز پیدا کند به‌وسیله فرج محمد و آل‌محمد. وقتی امام زمان ظهور کند، این معنا به‌طور کامل محقق می‌شود. اکنون دنیا دنیای کفر است؛ ببینید آمریکا ـ خداوند لعنتش کند ـ چه آشوب و گرفتاری برای مردم، و اسرائیل چه بلایی بر سر ملت‌ها آورده است. اما وقتی فرج امام زمان کامل شود، رحمت واسعه الهی تمام عوالم وجود را فرا می‌گیرد. چه امر زیبا و مبارکی است.

«و اخصِص»؛ می‌فرماید این صلوات ویژه را به ایشان اختصاص بده. چرا؟ چون هیچ پیامبر یا ولیّ خدایی، کمالی را که محمد و آل‌محمد دارند، ندارد. هیچ‌کس کمال پیامبر را ندارد. از این‌روست که همه انبیا در ذیل مقام چهارده معصوم‌اند. و آنجاست که می‌فرماید: «لولا الحجة لساخت الأرض بأهلها»؛ اگر حجت بن الحسن و چهارده معصوم نباشند، تمام عوالم وجودی نابود خواهد شد. اکنون تمام عوالم هستی زنده‌اند به وجود مقدس محمد و آل‌محمد.

ممکن است در بعضی عوالم، نوبت ظهور بعضی پیامبران باشد؛ مثلاً در عالمی نوح، در عالمی دیگر ابراهیم، در جایی آدم، و حتی شاید در جایی عصر حجر باشد؛ اما هرچه هست، همه زیر چتر ولایت محمد و آل‌محمد است.

اکنون مقام این منظومه شمسی ما، که ما در آن زندگی می‌کنیم، به فرج امام زمان نزدیک شده است؛ و این چقدر زیباست. این حرکت جمعی، به‌سوی خدای تبارک و تعالی پیش می‌رود تا فرج کامل شود و همه ما به سوی خدا روان شویم. با تحقق این فرج، عالمی دیگر آغاز می‌شود، زیرا عوالم وجودی پایان نمی‌پذیرند؛ چون چهارده معصوم دارای تمام اسماء اعظم‌اند. پس این عالم پایان نمی‌یابد؛ بلکه به سوی خدا می‌رود و سپس وارد بی‌نهایت می‌شود.

بعضی‌ها گمان می‌کنند وقتی انسان را در قبر می‌گذارند، یعنی بدبخت شد، ظلمت و تاریکی و …؛ نه، چنین نیست. اگر این فرد محبّ امیرالمؤمنین باشد، چهارده معصوم به دیدارش می‌آیند. چنان‌که در تجربه‌های نزدیک به مرگ نیز دیده‌اید. البته شرطش آن است که انسان خوبی باشد؛ وگرنه اگر اعمالش بد باشد، ممکن است گرفتار عذاب شود.

اما اگر انسان به اهل‌بیت بپیوندد، عالم دیگری آغاز می‌شود. عالم پایان ندارد. در عالم مثال و عوالم ملکوتی به نعمت‌های الهی می‌رسیم. حتی می‌توان از عالمی به عالم دیگر آمد، اگر بخواهیم؛ هرچند چه نیازی هست؟ دنیا سراسر سختی است. البته گاهی آمدن هم اشکال ندارد، اما عظمت خداوند را ببینید؛ دنیا با همه پستی‌اش، خود بی‌نهایت است. برخی می‌گویند دنیا محدود است، اما مگر می‌شود محدود باشد؟ خلأ که نیست. جلوه بی‌نهایت الهی باید بی‌نهایت باشد. حتی این دنیا نیز از جلوات الهی است، و بی‌نهایت.

ان‌شاءالله اگر به عالم مثال و عوالم ملکوتی برویم، و اگر خواستید، می‌توانیم عالمی را برای خود انتخاب کنیم؛ و در هر عالمی باشیم، امام زمانی باشیم. صلوات بر محمد و آل‌محمد.
این رحمت خدا و اهل‌بیت است که به همه انبیا و اولیا و اوصیا لطف کرده‌اند. ببینید چه می‌فرماید: «بِأَفْضَلِ صَلَواتِکَ، وَأَجْزَلِ کَراماتِکَ». یعنی بیشترین و فراوان‌ترین کرامت‌هایت را به اهل‌بیت عطا کن. دلیلش چیست؟ چون آنان بر تمام عوالم وجودی نفوذ دارند؛ جایی نیست که آنان نباشند. از کجا چنین مطلبی را می‌گوییم؟ از زیارت جامعه کبیره: «أجسادُکم فی الأجساد، أرواحُکم فی الأرواح، أنفُسُکم فی النفوس، قبورُکم فی القبور، آثارُکم فی الآثار». هر جا نگاه کنید، جلوه اهل‌بیت است.

مثلاً فرض کنید شما به آمریکا می‌روید؛ ممکن است آمریکا تحت ولایت حضرت عیسی باشد، و حضرت عیسی نیز یکی از خدمتگزاران امام زمان است. می‌دانید که وقتی امام زمان تشریف بیاورند، حضرت عیسی از آسمان فرود می‌آید و اقتدا می‌کند به چه کسی؟ به امام زمان؛ شمس جمال امام زمان و حضرت عیسی، هر دو، صلوات.

«وَأَجْزَلِ کَراماتِکَ». برادران و خواهران، ما قدر اهل‌بیت را نمی‌دانیم. چه گوهر ارزشمندی به ما داده‌اند. ببینید چقدر سختی کشیدند؛ حضرت زینب، حضرت امام حسین، حضرت علی، حضرت زهرا ـ که از همه سخت‌تر مصائب را تحمل کردند ـ اما در مقابل آن، تمام عوالم وجود را خریدند، با نورانیت و رحمت. در تجربه‌های نزدیک به مرگ نیز دیده‌اید که گاهی شخص، با وجود اعمال نه‌چندان خوب، مجازات نمی‌شد؛ چرا؟ چون هرگاه آب می‌نوشید، می‌گفت: «یا حسین» یا «یا حمزه» یا «یا شهدا». همین ذکر نام حسین سبب می‌شد عذاب شاملش نشود. چه نعمتی است.

«وَأَجْزَلِ کَراماتِکَ وَبَلِّغْ رُوحَهُ وَجَسَدَهُ مِنّی تَحِیَّةً وَسَلاماً». برخی فقط ظاهر انسان را می‌بینند؛ حال آنکه انسان ظاهر دارد، قلب دارد، روح دارد، سرّ دارد، نفس دارد، نفس امّاره، نفس مطمئنه، نفس راضیه، نفس مرضیه، نفس ناطقه، بُعد خفی، بُعد اخفی. چگونه فقط ظاهر را می‌بینی؟ این‌همه نعمت، و تو تنها دنیا را می‌بینی؟

عوالم ملکوتی را نیز مشاهده کن. دنیا با همه عظمتش، مانند حلقه کوچکی در بیابانی وسیع است. ملکوت چه اندازه عظیم است. ما نیز در ملکوت هستیم، اما چشمانمان نمی‌بیند. در خواب گاهی وارد عالم ملکوت می‌شویم. گاه در خواب نعمتی ملکوتی می‌بینیم، و اگر کار نادرستی کرده باشیم، خوف ملکوتی می‌بینیم که بسیار شدیدتر از ترس‌های دنیایی است.

حقیر نیز عرض کردم همیشه آیه سوم آیت‌الکرسی را ۶۶ بار هنگام خواب بخوانید؛ ملکوتتان را می‌بینید. یکی از شاگردان بود که این آیه را همیشه می‌خواند و می‌گفت: «وقتی این را می‌خوانم، همه‌اش در آن طرف هستم؛ در کربلا، در عالم دیگر. صبح که بیدار می‌شوم، خسته‌ام، انگار نخوابیده‌ام»؛ چون بیدار بوده، روحش مجرد می‌شده است.

این آیه حقیقتاً معجزه است. گاهی قبل از خواب، انسان روحاً مجرد می‌شود. زیرا می‌فرماید: «اللَّهُ وَلِیُّ الَّذینَ آمَنوا»؛ و اگر ۶۶ بار خوانده شود: «اللَّهُ یُخْرِجُهُم مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النّور». روح انسان مجرد می‌شود و خواب می‌پرد. اگر استمرار یابد، حتی خواب را نیز از او می‌گیرند.

سپس می‌فرماید: «وَبَلِّغْ رُوحَهُ وَجَسَدَهُ»؛ یعنی هم ظاهر و هم باطن را مشمول این تحیت قرار بده. «مِنّی تَحِیَّةً وَسَلاماً». این «تنوین»، تنوینِ تعظیم است؛ یعنی تحیتی که نهایتی بر آن نیست؛ عظمتش چنان است که هیچ‌کس حقیقت آن را نمی‌شناسد. ما حتی ذره‌ای از تحیت و سلام و رحمت متصله و منفصله پیامبر را نمی‌توانیم مشاهده کنیم؛ ذره‌ای از آن را نیز توان دیدنش را نداریم.

این آسمان‌ها و زمین‌ها عظمت ایشان را بیان می‌کنند. این دستگاه‌های رصد آسمان، مانند «اسپیس تراکر»، فضا را نشان می‌دهند و انسان عظمت خلقت را مشاهده می‌کند. گاهی بیرون از شهر، در روستاها که هوا صاف‌تر است، عظمت آسمان را ببینید.

خدا پدر و مادر آقای رئیسی را بیامرزد؛ ان‌شاءالله توفیق یابند وضعیت اقتصاد مردم را نیز همین امسال بهتر کنند. سلامتی و موفقیت ایشان و دولتشان، صلوات.

این طرحی که برای برقی‌سازی تاکسی‌ها، اتوبوس‌ها و بعدها خودروها آغاز کرده‌اند، بسیار خوب است. اگر پیاده شود، هوا نیز بهتر می‌شود. اگر اختیار با من بود، ساخت خودرو بنزینی را ممنوع می‌کردم؛ زیرا اگر ساخت خودروهای بنزینی متوقف شود، ثروتمندان نیز ناچار به تغییر می‌شوند و همه‌چیز به‌سوی برق می‌رود. راه همین است.

به هر حال، خداوند ایشان را موفق بدارد. بالاخره ایشان مردی معنوی است و برای خدا کار می‌کند. البته نواقصی هم هست، اما ان‌شاءالله اصلاح می‌شود.

برادران، در روایت داریم که حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند: مردم در دنیا به دنبال راحتی‌اند، اما دنیا جای راحتی نیست؛ بهشت جای راحتی است. حتی اگر به آمریکا بروید، مگر آسایش کامل است؟ اقوام ما که در ترکیه هستند، می‌گویند ایرانی‌ها لباس ترکی می‌خرند، درحالی‌که اکنون از ایران به ترکیه لباس می‌برند، چون کیفیت بعضی لباس‌های ایرانی بهتر است. اگر صنعت داخلی تقویت شود، ما هرچه لازم داریم داریم.

در آمریکا نیز اقتصاد آن‌چنان خوب نیست؛ برادر خود ما که وکیل پایه‌یک بود و دفتر در آمریکا داشت، مجبور بود سه شیفت کار کند و بسیاری از شب‌ها در محل کارش بخوابد تا زندگی بچرخد. هم خودش کار می‌کرد، هم همسرش، هم فرزندانش. اما اینجا، در ایران، یک نفر کار می‌کند و خانواده‌اش معمولاً نیازی به کار ندارند.

این وضعیت آمریکا چنین است؛ هرچند ظاهری آراسته دارد، اما باطنش این‌گونه است. دلیل ثروت آنها نیز خون مردم مظلوم دنیاست؛ همه اینها مال خودشان نیست، از کشورهای دیگر برده‌اند.

خدا ان‌شاءالله مجلس و دولت را موفق بدارد تا دست‌کم یک کار مهم انجام دهند. من می‌گویم تحصیل پزشکی را آزاد کنید. پزشکی مجانی باشد، مثل حوزه‌های علمیه که نه‌تنها مجانی است، بلکه شهریه هم می‌دهند. بسیاری افراد می‌خواهند پزشک شوند، چرا نباید بتوانند؟ چرا باید مجبور شوند به کانادا بروند یا به کشور دیگری بروند؟ سالی سی هزار دلار هزینه کنند؟ می‌شود یک میلیارد و پانصد.

آخر این چه وضعی است؟ سرمایه‌های ما به بیرون می‌روند. ما می‌خواهیم عالمِ همه علوم باشیم و اینجا مرکز علوم شود. فارغ‌التحصیلانِ همه علوم ما باید آن‌قدر باشند که اگر کسی بگوید باید به خارجی مراجعه کنیم، بگوییم پزشک ایرانی داریم، قاضی ایرانی داریم. قضاوت را نیز آزاد کنید. ممکن است بگویند اگر آزاد شود، برخی اشتباه می‌کنند. مگر الآن اشتباه نمی‌شود؟ مگر اشتباه نمی‌کنند؟ اگر آزاد شود، رقابت زیاد می‌شود و کیفیت بالا می‌رود.

به‌هرحال، خداوند دولت و مجلس را موفق کند تا این‌ها را اصلاح کنند؛ زیرا واقعاً کشور ما ظرفیت‌های فراوان دارد، اما باید آنها را آزاد بگذارند.

اکنون سخن باز به همان بحث اصلی برگردد. درباره مراتب توحید و ذکر، سخن به اینجا رسید که وقتی انسان ذکر می‌گوید، در حقیقت رزق خود را زیاد می‌کند. این ذکر «سُبحانَ اللهِ عظیم و بحمده استغفرُ الله و أسئله من فضله» یک سلسله کامل دارد؛ بسیار هم مجرب است. «أسئله من فضله» یعنی چه؟ یعنی از خدا افزایش ظرفیت بخواهید؛ یعنی انسان علوی و زهرایی شوید؛ ظرفیت الهی در شما زیاد شود.

مرحوم ملاصدرا نیز می‌فرماید انسان باید انسان کامل شود؛ غایت کار همین است.

و اما فتح قریب، فتح مبین و فتح مطلق. فتح قریب یعنی فتح بر نفس. ذکر مخصوص فتح قریب، ذکر یونسیه است: «لا إله إلا أنت سبحانک إنی کنت من الظالمین». مرحوم ملا حسین قلی همدانی و مرحوم سید علی قاضی، این ذکر را سفارش کرده‌اند: 451 بار.

فتح مبین چیست؟ توحید صفاتی. این، اعطای قدرت و علم بی‌نهایت است؛ همان است که مرحوم سید حیدر آملی در کتاب جامع‌الاسرار به‌تفصیل بیان کرده است.

فتح مطلق چیست؟ همان توحید ذاتی. سوره نصر را ببینید: «إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ». سپس می‌فرماید: «فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کانَ تَوَّاباً». یعنی تسبیح، حمد، استغفار. این بالاترین درجه عرفان است. اینکه انسان مظهر «لا إله إلا الله» شود. این همان است که متصل می‌شود به توحید ذاتی؛ همان انسان کامل.

و اکنون چون ایام شهادت حضرت زینب کبری سلام‌الله‌علیهاست، چند منقبت از حضرت عرض می‌کنیم. خداوند به حق حضرت زینب، فتح مطلق، فتح مبین و فتح قریب را به همه شما و به اهل مجلس و به تمام عالم عنایت بفرماید.

در پایان، اشاره‌ای شد به بحث مداحی. بنده عرض کردم خاک پای حاج ابراهیم هستم. و سپس چون به شمس جمال حضرت زینب رسیدیم، همه با هم صلوات فرستادیم.

اللهم صلّ علی محمد و آل محمد.

جلسه پیشین
تفسیر سوره حمد (تفسیر انعمتَ) – روایات نعمت
سایر جلسات همین دسته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید